Just another WordPress site
In april zijn we verder gegaan met het kleurhistorisch onderzoek in de Tuinkamer. Inmiddels hebben we op alle interieuronderdelen kleurentrapjes gemaakt en kunnen we deze met elkaar gaan vergelijken om een compleet beeld van de verschillende afwerkingen van de tuinkamer te creëren. Hiermee hopen we uiteindelijk met zekerheid te kunnen zeggen welke afwerking de kamer had ten tijde van de familie Willet-Holthuysen.
Louisa Willet-Holthuysen hield erg van bloemen en dat is wel te zien aan alle bloemschilderijen in Museum Willet-Holthuysen. Woensdag 18 april hebben we van haar passie werk gemaakt en hebben we in de keuken van het grachtenpand prachtige boeketten gemaakt. De deelnemers mochten eerst de bloemen in het interieur van het pand bekijken, waarna ze onder genot van koffie/thee en een gebakje welkom werden geheten door Bloemen op Locatie. Zij vertelden de deelnemers over bloemschilderijen, onder andere wat voor bloemen daar op zijn weergegeven en over hun compositie. Na deze introductie begon in de keuken de workshop bloemschikken.
Bloemen op Locatie had prachtige bloemen meegenomen, waarvan sommige ook in volle bloei waren in de tuin van Museum Willet-Holthuysen. Met behulp van wat bloemen lieten zij ons zien hoe een boeket mooi kan worden opgebouwd. Vervolgens gingen de deelnemers fanatiek aan de slag met de rozen, tulpen, lelies, anjers en vele soorten meer, en aan het eind van de workshop ging iedereen met een prachtig boeket naar huis.
Vorige week zijn de conservatoren Annemarie den Dekker en Bert Vreeken uitgebreid geïnterviewd voor een reportage in het zomernummer van magazine Résidence. Een heel team was aanwezig om alles mooi op de foto te zetten. De vormgeefster, stylist, fotograaf en productieassistent styleden en fotografeerden een hele dag in Museum Willet-Holthuysen. Op de foto hiernaast is te zien hoe de eetkamer op de bel-etage wordt gefotografeerd.
De afgelopen weken was het een drukte van jewelste in het souterrain van Museum Willet-Holthuysen. Het ontvangstgebied heeft namelijk een eigentijdse metamorfose ondergaan.
Een maand geleden is het meubilair in de tuinkamer vervangen door een grote steiger. De reden: het kleurhistorisch onderzoek dat wordt uitgevoerd voorafgaande aan de restauratie van deze ruimte. Het onderzoek en de restauratie zijn onderdeel van het herinrichting- en restauratieproject van Museum Willet-Holthuysen dat als doel heeft de verschillende ruimten van het pand terug te brengen naar het uiterlijk dat zij hadden in de tijd dat het echtpaar Willet-Holthuysen het pand bewoonde.
Klik hier om verder te lezen over het onderzoek in de tuinkamer.
Ter gelegenheid van de restauratie van de Antique kamer (tegenwoordig het ‘Verzamelaarskamertje’) in Museum Willet-Holthuysen is ook aandacht besteed aan het meubilair. Sinds jaar en dag was bekend dat er ooit een bank behoorde tot de vaste inrichting die ook op een foto uit 1907 staat afgebeeld. Deze bank was helaas in de jaren ’60 -’70 dusdanig aantast door houtworm dat men haar als verloren beschouwde en heeft laten vernietigen om verdere verspreiding van houtworm in de collectie te voorkomen.
Lees hier over de vervaardiging van de replica van deze bank.
Onlangs heeft de restauratie van het zogeheten verzamelaarskamertje plaatsgevonden; een eerste stap in de herinrichting van het grachtenhuis. Dit achthoekige kamertje bevindt zich op de eerste verdieping en werd door Abraham Willet (1825-1888) gebruikt om met zijn kunstvrienden in een informele sfeer kleine kunstvoorwerpen ‘op de hand’ te bekijken, zoals penningen, beeldjes, glazen en andere kostbaarheden. Willet noemde dit vertrek dan ook zijn ‘antique kamertje’. In tegenstelling tot de overige vertrekken in huis liet Willet dit verzamelaarskamertje inrichten in een sobere Hollandse renaissancestijl. Donker hout en glas-in-loodramen bepalen de sfeer.
De muren in dit kamertje waren in de tijd van Willet bespannen met donkerrode velours d’Utrecht met een patroon van zonnebloemen. Samen met de firma Ruys Interiors, gespecialiseerd in historisch interieurtextiel, heeft het museum een reconstructie gemaakt van deze wandbespanning. Dit filmpje laat zien hoe de gereconstrueerde wandbespanning onlangs is aangebracht.
De afgelopen herfst is in het meubelrestauratie atelier van het Amsterdam Museum gewerkt aan een tafelkabinet – een kast op een open onderstel – uit de 17de eeuw. Aan de hand van een tekening uit 1896 is vastgesteld dat dit meubel eens thuishoorde in de zgn. ‘Antique’- of verzamelkamer in Museum Willet Holthuysen. Omdat het streven is om het interieur van het museumpand uit Abraham Willet’s tijd zoveel mogelijk in oude staat te herstellen, zal de kast op de oude plek teruggeplaatst worden.
We weten van Willet’s belangstelling voor antiquiteiten en deze kamer – Abraham Willet’s privé domein – had hij ingericht in de Hollandse renaissance stijl. Maar hoe authentiek 17de eeuws is de kast eigenlijk? Het is niet een heel gebruikelijk type en gedurende de behandeling kwamen er bovendien een aantal eerdere reparaties aan het licht.
Zo bleek bij een kritische blik op de poten van het onderstel, zo duidelijk herkenbaar afgebeeld op de historische tekening, dat deze een latere toevoeging moesten zijn gezien de afwijkende constructie, materiaalgebruik en vormen. De balusterpoten onder de huizen zijn later toegevoegd en ook de vreemd gedrukte bolpoten zijn los bijgemaakt. Het sportenkruis is provisorisch met opgeschroefde latjes met de poten verbonden. De sporten zijn voorzien van ongebruikelijke profileringen. Deze ingrepen stammen dus van vóór 1896, de datering van de bewuste tekening van Ruetter.
Het is aannemelijk dat bij een ingrijpende klus als het deels reconstrueren van een onderstel, ook de rest van de kast is nagekeken. Overige herkenbare restauraties aan de kast zouden dan eveneens van vóór 1896 zijn. Hieronder heb ik de meest opvallende ingrepen op een rijtje te gezet en zo mogelijk verklaard.
In de schoolvakantie zijn er altijd leuke dingen te doen voor kinderen in Museum Willet-Holthuysen. Zo was er op woensdag 28 december een workshop ‘Aan tafel tijdens kerst’ verzorgd door Mirjam Bakker. Tijdens deze workshop gebruikte kinderen en ouders de objecten uit het museum als inspiratie voor het dekken van de chique kersttafel. Met elektradraad en lint werden de prachtigste creaties gemaakt onder het genot van limonade en kerstkransjes! Kijk hier de foto’s en houd de website in de gaten voor de volgende workshop!
Op woensdag 4 januari konden bezoekers luisteren naar ‘Winterse salonvertellingen’ in Museum Willet-Holthuysen. Vroeger organiseerden de rijken grachtenhuis bewoners in de winter een salon voor hun vrienden. Als het vroeg donker was en alleen de grote kamer was verwarmd luisterden ze samen naar verhalen. Vandaag vertelde Nancy Wiltink sprookjesachtige verhalen over reuzen, ijskoninginnen en engelen.
De afgelopen weken is hard gewerkt in de antique- of verzamelaarskamer om de nieuwe bespanning op de wanden te kunnen aanbrengen.
Daarvoor moet eerst de moderne wandbekleding verwijderd worden. Op zo’n moment komen onverwachte zaken aan het licht over de vroegere inrichting van het kamertje.
De hoeken links en rechts van de ingangsdeur zijn waarschijnlijk pas in de tijd van Abraham Willet (vanaf ca. 1860-1865) afgeschot waardoor een min of meer regelmatige achtkantige kamerplattegrond ontstond.
Door het aftimmeren ontstond links (noordwest zijde) van de deur een loze ruimte voor het schoorsteenkanaal, die werd overbrugd met een horizontale, ca. 50 cm. lange koperen schoorsteenpijp.
Rechts van de deur (zuidoost zijde) werd door het aftimmeren de reeds aanwezige pompkoker uit een eerdere periode omkast. De hoekkast die zo ontstond is afsluitbaar met een zogenaamde behangers- of blinde deur, die niet opvalt omdat de wandbespanning erover doorloopt. Mooi daterings-middel zijn de spijkers die voor de constructie van de wandkast gebruikt zijn; het gaat om zogenaamde draadnagels die pas ca. 1860 in Nederlandse interieurs algemeen toegepast werden. Ook de goed bewaard gebleven originele houtnerfimitatie beschildering van het kastinterieur sluit aan op wat er in de overige kamer en andere plaatsen in het pand uit de periode Willet is aangetroffen.
De afgeschuinde hoeken verkleinden de kamer iets maar leverden een rustiger aanblik; de wanden werden niet meer onderbroken door rommelige elementen als de pompkoker en het schuins weglopend schoorsteenkanaal. De aldus ontstane symmetrie in de kamerplattegrond werd nog eens benadrukt door de genre renaissance profileringen in de vakken tussen de plafondbalken.
Het ligt voor de hand van deze ‘ontdekkingen’ gebruik te willen maken voor het verhaal over de Willet’s; hoe ze hun omgeving vormgaven maar ook hoe ze er letterlijk woonden, het huis verwarmden, aan water kwamen etc.
Probleem daarbij is dat dit bij de aanleg van verwarmingspijpen in de vroege jaren ’50 en elektriciteitsleidingen in 1996 nog weinig prioriteit had. Met name de ‘loze’ ruimte van de wandkast werd destijds dankbaar aangegrepen om leidingen door te voeren, op één punt zelfs dwars door de kastdeur…
We gaan proberen door het omleggen en anderszins camoufleren van deze moderne pijpen de kast weer functioneel en toonbaar te maken.
De wand van het schoorsteenkanaal lijkt op het moment de aangewezen plek om de radiator naar toe te verplaatsen die te zeer detoneerde onder het venster.
Bekijk alle foto’s van de voorbereidingen voor het opnieuw stofferen van het antiquekamertje hier.
In de herenkamer van Museum Willet-Holthuysen hangt sinds vorige week een grote spiegel op de muurdam tussen de twee ramen. Op het eerste gezicht lijkt dit geen ingrijpende klus, maar de verhuizing van deze spiegel was een behoorlijk karwei. Met man en macht is gewerkt om de zware spiegel in zijn verhuiskist via de voordeur van het museum naar binnen te krijgen. Eenmaal uitgepakt heeft het nog heel wat tijd gekost voordat de spiegel op de juiste manier aan de muur was opgehangen.
Mogelijk heeft de spiegel in de herenkamer van Abraham Willet gehangen, maar dit is niet zeker. Wel is bekend dat er in ieder geval een dergelijke penantspiegel aanwezig was, ter vergroting van de ruimtelijkheid en om meer licht te verspreiden in de kamer. De spiegel dateert uit het derde kwart van de negentiende eeuw. Het etiket op de achterzijde van de spiegel verwijst naar de firma Weduwe G. Dorens & Zn, gevestigd aan het Rokin te Amsterdam.
De spiegellijst is bovenaan fors dieper dan aan de onderzijde, waardoor de spiegel eigenlijk behoorlijk naar voren zou komen te hangen. Dat dit nauwelijks het geval is komt omdat dat de voorgevel van het huis op vlucht is gebouwd (het doelbewust voorover hellend bouwen van een gevel). De spiegel is niet meer in een goede conditie en kan dus wel een opknapbeurt gebruiken. Toch is gekozen om de spiegel op te hangen, om een beeld te geven van het gebruik van de kamer in de late negentiende eeuw.
In de tijd van Abraham Willet was deze blauwe kamer groen en bij de heer des huizes in gebruik als ontvangstkamer. Hier organiseerde Willet kunstbeschouwingen voor bevriende verzamelaars, waarbij nieuwe aanwinsten uit zijn collectie werden getoond. De heren zaten aan een grote tafel die plaats bood aan maximaal achttien stoelen. Samen met een bijpassend buffet en een kunstkast maken ze deel uit van een omvangrijk ameublement, geleverd door de firma Quignon in Parijs. Voor het eerst sinds driekwart eeuw zijn deze meubels weer te zien in al hun pracht. Nu is het afwachten tot ook de rest van deze kamer in de stijl van Abraham Willet wordt teruggebracht.
